بعضی وقتها، دلم میخواد هیچکس کنارم نباشه تا با صدای بلند با صدای رها گریه کنم، تا بلکه این بغض گلوگیر تنهام بذاره
تا از شر این بغض خلاص بشم...
گاهی وقتها، حتی حوصله ی عزیزترین کسانم رو هم ندارم... انقدر حالم بده که خودشون می فهمن و کاری به کارم ندارن...
خدایا خسته م
خیلی خسته ام خیلی... یه نگاه بهم بنداز... ببین چقدر خسته و تکیده هستم... ببین که تا کجا رسیدم؟!
یه نگاه به این دنیای من بنداز... ببین چقدر دنیام کوچیکه... می ترسم... می ترسم دنیام رو بزرگ کنم از پس جمع و جور کردنش بر نیام
می ترسم دنیام رو بزرگ کنم که نکنه یه وقت عزیزام رو گم کنم، می ترسم یه وقت، یه جا، یه گوشه از این دنیای بی در و پیکر گم بشم وتنها بمونم و نکنه اونوقت همه من گم کنن و بی خیالم بشن!
می دونم حتی اگه یه جایی هم گم بشم باز تو هستی! اما...
اما خدایا من دیگه خسته شدم... دیگه تاب تحمل این دنیای کوچیک رو ندارم، از طرفی هم می ترسم دنیام رو بزرگ کنم...
خلاصم کن! راحتم کن!
...!


طبقه بندی: دلنوشته ها، خاطرات روز مره، راز و نیاز با خدا،
برچسب ها: خدایا، حرفایی با خدا، راز و نیاز با خدا، بعضی وقتها، دنیای کوچیک، دنیای بزرگ، گم، تنها، خلاص، راحت،

دلم گرفته، احتیاج به یخورده دلداری صمیمانه دارم... نه اینکه یکی بگه، عزیزم چی شده، بی خیال! غصه نخور، الهی من بمیرم برات،... نه از این دلداری ها نمیخوام!
دلم میخواد یکی بود حرفمو می فهمید، با تمام وجودش درک میکرد که باور کردن رفتن کسی که تمام دنیات بود چطوریه؟!
یکی که دلش برات نسوزه، دردت رو کشیده باشه و حالت رو بفهمه!
دلم ترحم و دلسوزی نمی خواد، همدردی می خواد، ایا همدرد پیدا میشه؟



طبقه بندی: دلنوشته ها، خاطرات روز مره،

خدا جون دلم برات تنگه خیلی زیاد، تو که ما رو دوست نداری، ولی ما عاشقتیم... فقط و فقط عاشق خودت، این زمینی ها به غیر از مامانی و باباییم، لیاقت ندارن که عاشقشون بشیم...
فقط تویی که ماهارو هر چقدر هم که روسیاهتر بشیم باز هم می بخشی... اگه به ببخششت ایمان و امید نداشتیم چیکار می کردیم؟
اوستا کریم، عاشقتم خوب میدونی!



طبقه بندی: راز و نیاز با خدا، عاشقانه ها، دلنوشته ها،
برچسب ها: خدای من، اوستا کریم، عاشقتم،

چقدر دلم برات تنگ شده، از روزی که رفتی، همش منتظرم برگردی... بر میگردی؟  می ایی دوباره ... می ایی تا با اومدنت قلبم دو براه تالاپ تولوپ کنه؟
 چقدر بی معرفتی، دل من به اندازه ی تموم اسمونا برای تو تنگ شده... اما تو حتی... بی خیال!
راستش حالا که فکر می کنم می بینم که ما به خودخواهی ها و غرورمون باختیم... تو رفتی دنبال سرنوشت خودت و من هم موندم در انتظار تقدیر...
اخ... چقدر خسته شدم از انتظار... کاش یه روز از پنجره ی اتاقم ببینمت که از پیچ کوچه وارد شدی و مثل همیشه وقتی منو از پنجره دیدی یه لبخند قشنگ بزنی و دست تکون بدی و بگی،  سلام!




طبقه بندی: عاشقانه ها، دلنوشته ها،
برچسب ها: دل تنگ، دلنوشته، برگشت، تقدیر، سرنوشت، نوشته های عاشقانه،

سلام به همه، این اولین پستمه! چطوری شروع کنم؟؟؟ آآآ... فهمیدم!! با یه شعر قشنگ شروع میکنم!
                   ای نام تو بهترین سر اغاز           بی نام تو نامه کی کنم باز
من هنوز اول این راه درازم... پس یا علی و شروع می کنیم!